Camp Belvidere (2014)

Camp Belvidere, 1950’lerin renkli ama bir o kadar da tutucu dünyasında, iki kadının yasak bir aşk hikayesini anlatıyor. Film, genç yaşta kamptaki lider Rose’un, hem kendi kimliğini bulma yolculuğuna hem de hemşire Gin ile olan beklenmedik ve derin bağlarına odaklanıyor. Vallahi, izlerken içinizin ısındığını hissedeceksiniz. İkilinin arasındaki dostluk, zamanla kalpleri birbirine bağlayan bir aşka dönüşüyor. Derin sohbetler, göz göze gelen anlar ve tabii ki gizli kaçamaklar… Hepsi hayatlarına bir renk katıyor.

Oriana Oppice’nin yönetimindeki bu film, izleyiciye sadece bir aşk hikayesi sunmuyor. Aksine, kendi benliğini keşfetmeye çalışan gençlerin, toplumun baskıları altında nasıl da özgürleşmeye çalıştıklarını harika bir şekilde dile getiriyor. Rose ve Gin’in birbirlerine duydukları çekim o kadar güçlü ki, dönemin çıkmazlarında bile parlayan bir umut ışığı gibi. Of ya, bazen insan kendi duygularına bile yabancılaşabiliyor, bu yüzden bu film öyle dokunaklı ki…

Astrid Ovalles ve diğer oyuncuların performansları, karakterleri o kadar derin bir şekilde canlandırıyor ki, izleyici kendini onların dünyasına kaptırıyor. Rose’un cesareti ve Gin’in naifliği, birbirlerini tamamlayan unsurlar gibi adeta. Her sahnede, aşkın ne kadar karmaşık ve güzel bir duygu olduğunu bir kez daha hatırlıyorsunuz… Hayaller, yasaklar, toplumun yargıları; hepsi bir araya gelip iki gencin kalbini ateşle dolduruyor.

Bir yaz kampında geçen bu öykü, sadece iki kadının birbirine duyduğu aşkı değil, aynı zamanda birey olmanın ne demek olduğunu sorgulatıyor. Camp Belvidere, dönemin alışılmadık aşkını gözler önüne sererken, geçmişten günümüze uzanan bir köprü kuruyor. Gördüğünüzde, “Hani bu aşkın önünde hiç bir engel yok!” diyeceğiniz sahneleri mutlak göreceksiniz… Çünkü sevgi, her zaman özgür kalmayı gerektirir.