Trafik (2001)

TRAFİK, Steven Soderbergh’in ustalıkla dokuduğu bir hikaye. Film, sıradan hayatların tepetaklak olduğu bir dünyaya derinlemesine dalıyor. Michael Douglas’ın canlandırdığı, muhafazakar bir yargıcın, uyuşturucuya karşı yürütülen savaşa öncülük etme görevini üstlenmesi, olayları başlatan kıvılcım oluyor. Ama işin ilginç, hatta ürkütücü kısmı, bu adamın yansıttığı yüzün arkasında, kendi kızıyla ilgili korkunç bir gerçeğin saklı olması… Of ya, bu hikaye ne kadar karmaşık ve çaresiz bırakıcı!

Tam da bu noktada, film uyuşturucu trafiğini farklı bakış açılarıyla ele alarak seyirciyi bir yolculuğa çıkarıyor. Benicio del Toro’nun performansı, karanlık bir dünyanın gerçeklerini keşfettiğimizde bizleri adeta sarıyor. Herkesin bir sebebi var; Catherine Zeta-Jones’un canlandırdığı karakter de bu işin içinde, hayat bilgisinin nasıl kaybolduğunu gösteriyor. Vallahi, her sahne ayrı bir ders, ayrı bir acı!

Film sadece bir suç hikayesi mi? Hayır! TRAFİK, insani dramlarla dolu bir tablo sunuyor. Zaman zaman iç gıcıklayıcı anlara tanıklık ederken, yaşananların sumen altında kalmış gerçekleri gözler önüne seriyor. Duyguların yoğun olduğu, çatışmaların hızlandığı sahnelerde, bizler de karakterlerin peşinden sürükleniyoruz. Her şeyin göründüğü gibi olmadığını bir kez daha hatırlatıyor…

İki saat boyunca süren bu içe kapanış ve toplumsal ayna tutma eylemi, İzleyiciyi sarsmalı. Gerçek yaşamdan esinlenmiş bu kurgu, hayatla yüzleşme adına bir adım atmamız gerektiğini fısıldıyor. Her karakter bir parça, her hikaye bir ayna, her sahne bir gerçek… TRAFİK, bu karmaşanın içinde kaybolmuş insan ruhunu anlamak için harbiden izlenmesi gereken bir film.