12 Steps to Recovery (2023)

Joshua, bir süreliğine hapiste geçirdiği iki yılın ardından tekrar annesinin evine dönüyor. Evet, bu hikaye tepeden tırnağa duygusal bir yolculuk… Kardeşinin ani ölümüyle başa çıkmak zorunda kalan Joshua, artık evde hapis… Ama bu hapislilik sadece fiziksel değil, içsel bir savaşın da başlangıcı. Vallahi, her şey, adına “12 Adım” denilen bir iyileşme programıyla buluştuğunda başlıyor. Adam, bağımlılıklarının pençesinden sıyrılmaya çalışırken, hem kendi iç dünyasında debeleniyor hem de annesiyle olan dinamiklerini yeniden gözden geçiriyor. Of ya! Annesinin ona yaklaşımındaki o karışık severken de koruma içgüdüsü, tam anlamıyla bir duygu karmaşası yaratıyor.

Adrianna Licitra ve Anne Gentry’nin performansları resmen gözlerimizi dolduracak türden. Onların samimi ve içten aktardığı hisler, izleyicide bir şeyler bırakıyor, harbiden düşündürüyor. İzlerken, “Ulan bu adam ne yapacak?” diye meraklanıyorsun. Joshua’nın iyileşme süreci, kendi cehenneminden yavaş yavaş kurtulma çabası, kanımı bir soğuk ter gibi hissettiriyor. Amcalar, her adımda yaşanan zorluklar, hem yeri geliyor komik, hem de can sıkan anılarla örülmüş. Geçmişle yüzleşmek hiç kolay olmuyor.

Daha çok karanlık meseleler ele alındığı için, film boyunca yoğun bir içsel çatışma ve duygusal derinlik söz konusu. Her anı, her çatışma, izleyiciyi saran bir ağırlıkla dolu. Ve kesinlikle her sahne, izleyiciyi derin düşüncelere sevk ediyor. Belgesel tadında bir gerçeklik barındırıyor. Joshua’nın hikayesinden ilham alarak, belki de kendi dertlerimize bir merhem bulacağız. Bir duygusal yolculuğa hazırlanın, çünkü “12 Steps to Recovery”, ruhsal mücadelelerle dolu bir yaşamın, tekrar tekrar ayağa kalkmanın ve kendini toparlamanın öyküsü…