22.11.63 (2016)

İkisini de bilmeyen kalmamıştır, değil mi? Zaman yolculuğu ve tarihi olaylara müdahale etme… İşte “22.11.63” tam da bunu yapıyor. Yönetmen koltuğunda James Franco’yu görünce, anlıyorsun ne kadar cesur bir işe soyunduğunu. Hani, sıradan bir lise öğretmeninin, Jake Epping’in toza toprağa karışmış geçmişi yönlendirme çabası var ya… Vallahi insanı alıyor bir yerlere götürüyor.

Jake, her gün aynı temalarla boğuşan biri. Ama bir gün, eline geçen seçenekle her şeyi değiştirebilir. 1963 yılına dönerken, herkesin bildiği o kara gecenin, JFK’nin suikastının önüne geçmek istiyor. Hani, bu olayın ardından Amerika tarihi ne kadar değişti, bunun üzerine düşünmek bile korkutucu. Süreçte Jake’in yaşadığı hayal kırıklıkları, zaafları ve duygusal mücadeleleri harbiden izleyiciyi etkiliyor. Zamanı geriye almak ve kendisini bir yalanlar içinde bulmak…

Abicim, işin tekniği bir kenara, bu filmde hem bilim kurgu hem de karakter derinliği var. Jake’in geçmişte geçirdiği zaman hiçbir şeye benzemiyor. Geçmiş ona hep başka bir şey vadetmeye çalışıyor; aman dikkat et! Her köşe başında başka bir hayal veya zorlukla karşılaşıyor ama bir yandan da gerçeklerle yüzleşiyor. Sürekli bir tezat içinde; bir adım ileri, iki adım geri… Oh be, ne zormuş zamanın peşinden koşmak!

İzlerken, “Acaba bu olayları gerçekten değiştirebilir miyiz?” diye düşünmeden edemiyorsun… Hani derler ya, “Zamanın akışını değiştirmek, geçmişin korkularıyla başa çıkmaktır.” İşte bu film, hem bir tarih dersi hem de insana dair derin sorgulamalar getiriyor. Koskoca bir efsanenin, baştan yazılabilir mi sorusunu aklımıza getiriyor. Kısacası, “22.11.63” hem düşündürücü hem de sürükleyici bir yapım. İzlemeye değer, harbiden!