Açlık (1973)

Yıl 2022. Dünya, aşırı nüfus ve kıtlık içinde kıvranıyor. Yapay besin kaynaklarıyla dolu bir geleceğe açılan kapıyı zorlayarak geçmeye çalışan insanoğlu, ne yazık ki bu çıkmazda çaresizlikten kaynaklanan karmaşık ilişkilerde kaybolmuş durumda. Richard Fleischer’ın yönettiği “Açlık”, kalabalıkların arasında kaybolmuş bir New York polisinin, özellikle açlık sınırını zorlayan bir hikâye ile düğümlenen serüvenini gözler önüne seriyor.

Charlton Heston’ın kusursuz performansı, Leigh Taylor-Young ile birlikte insanoğlunun kıyısında yürüdüğü bu zor yolda sundukları mücadele, hazin seçişlerin öyküsü hâline geliyor. Vahşi bir dünyada, insanların sadece hayatta kalmak için verdikleri kavgayı izlemek… Vallahi, izleyiciye derin bir sorgulama yapma fırsatı sunuyor. Hem karakterin hem de toplumun dinamizmi, az, ama öz sahnelerle dolu.

Makas arası gerilim dolu sahneler, seyirciyi sürekli olarak bulundukları yere, ruh hallerine sorgulamaya itiyor. Açlık teması sadece fiziksel olarak beslenmeyi değil, ruhsal açlığın da derinliğine iniyor. İnsanların kendi aralarındaki çatışmalar, sosyal hiyerarşinin altında yatan kaygılar… of ya, hepsi karşımıza çıkıyor.

Ancak işler daha da karmaşıklaşıyor. Şehir, açlıkla boğuşan insanların serin nefesleriyle yoğrulurken, bir yandan da çıkar çatışmaları ve iktidar oyunları su yüzüne çıkıyor. Bütün bunlar bir araya geldiğinde, “Açlık” hem bir bilim kurgu filmi olarak hem de derinine inen bir drama dönüşüyor. Kaybetmeye tahammülü olmayan bu karakterler, sorgulara ve ikilemlere sürüklenirken tüm izleyicilere bir merak duygusu hissettiriyor. Kim bilir, belki de “Açlık”, sadece donmuş bir gelecekte değil, aynı zamanda bugünkü gerçekliğimizde de bize derin sorular sunuyor…