Arkadaşım Dahmer (2017)

“Arkadaşım Dahmer”, 1978 Ohio’sunda, karanlık ve rahatsız edici bir yolculuğa davet ediyor bizi. Filmin odaklandığı karakter, sıradan bir genç gibi görünse de, aslında içindeki canavarı besleyen bir geçmişe sahip. Jeffrey Dahmer, liseden mezun olmanın eşiğinde; ama bu başarı onun için yalnızca bir başlangıç.

Okul arkadaşları tarafından dışlanan, aile içinde de sevgi yerine kavga gören, garip hallerinin altında bir ruhsal çöküş gizli. Annesinin paranoyası, babasının sert tutumu… her biri onu daha fazla yalnızlığa itiyor. Arkadaşlık ilişkileri geliştirme çabaları ise, aslında bir maskeden ibaret. Harbiden zor zamanlar geçiriyor ve kimse onun aslında neler yaşadığını bilmiyor. Bu ikili hayatı, bir yere varmadan, onu daha da derin bir karanlığa sürüklüyor.

Hayvan ölülerine olan merakı ve dönüştürdüğü bu ilgi alanı; bir yandan merak, diğer yandan bir odak noktası… Kendi içinde yaşadığı bu çatışma ise, kargaşanın tam ortasında duruyor. Babasının beklentileri doğrultusunda kendini değiştirmeye çalışsa da, herkesin istediği ‘normal’ olma haliyle, gerçek hali arasında bir uçurum açılıyor.

Marc Meyers’ın yönetimindeki bu yapım, izleyicileri sadece bir katilin doğuşuna değil, aynı zamanda bir insanın nasıl kaybolduğuna da tanıklık ettiriyor. Her anında verdikleri duyguları hissetmek, izleyiciyi daha derin bir sorgulama içine sürüklüyor… Jeffrey’nin yaşadıkları, aslında bizlerin de unuttuğumuz bir gerçeği gözler önüne seriyor: Her katil, bir zamanlar bir insandı. Öyle bir insan ki, tüm zorluklarına rağmen hayatta kalmaya çalışıyor; ama kaybeden tarafın, ne yazık ki sonu ölümcül olabiliyor…