Astrid: Murder in Paris (2020)

“Astrid: Murder in Paris” filmi, bizi benzersiz bir hikaye ile karşı karşıya getiriyor. Başrolümüzdeki Astrid Nielsen, sıradan bir kütüphaneci gibi görünse de, aslında Paris’in adli polisinde çalışan, Asperger sendromuna sahip bir dahi. Ah, bu kızın hafızası… İnsanlar genelde günlük hayatlarında birçok şeyi unuturken, Astrid bir dosyayı okuduğunda detaylarını yıllarca aklında tutabiliyor. Bu, onun için aslında bir armağan ama çoğu zaman da bir yük.

Film, Astrid’in karmaşık cinayet dosyalarıyla olan samimi ilişkisini derinlemesine işlerken, aynı zamanda izleyiciyi Paris’in büyüleyici atmosferine adeta hapsetmeyi başarıyor. Mavinin tonları, tarihi binaları, dar sokakları… görüş alanınıza giren her ayrıntı, sizi filmin içine çekiyor. Hani bir yere gidip, “vay be burada neler olmuş” diye düşünürsünüz ya, işte Astrid’in yaşamı da neredeyse böyle… Her bir çözüm bekleyen vaka, ona yeni bir bulmaca sunuyor.

Hikaye, sıradan bir cinayet soruşturmasının ötesine geçip, izleyicisine bir şeyler öğretme iddiasında. Astrid’in bakış açısıyla dünyayı görmek, diğer insanlardan farklı bir gözle empati kurmak anlamına geliyor. “Of ya, bu hikaye tam da neye ihtiyacım var!” dedirtecek kadar etkileyici. Ve tabi ki, orada gelişen insan ilişkileri… Hayatında olup biteni anlamlandırmaya çalışan, bir yandan da aşık olan bir kadının hikayesini dinlemek, çoğumuzun kalbine dokunacak.

Film boyunca Astrid’in kararlılığı, cesareti ve zekâsı, onu sadece bir dedektif değil, aynı zamanda bir kahraman yapıyor. Her şeyin ötesinde, bu hikaye, eksikliklerin güzellikleri nasıl oluşturduğunu anlatıyor. İşte bu yüzden, “Astrid: Murder in Paris” bir cinayet filmi olmanın çok ötesine geçiyor. Eleştirilerin ardından bir fincan kahve eşliğinde izlenesi, düşüncelere dalınası bir yapım… Sürükleyici, sıradışı ve kesinlikle unutulmaz bir deneyim!