Benim Öğretmenim, Benim Takıntım (2018)

Riley, yeni bir liseye adım attığında içinde bulduğu karmaşık duygularla yüzleşmek zorunda kalır. Arkadaş edinme çabası, farklı yaşamların kesiştiği bir noktada başlar ama her şey, sınıf arkadaşlarından biri olan Kyla ile tanıştığında bambaşka bir hal alır. Herkesin içinde kendine bir yer bulmaya çalıştığı bu karmaşık dünyada, Riley, Kyla’nın yalnız olduğunu öğrenir ve onunla yavaş yavaş yakınlaşıp dost olmaya başlar. Ama işler derin bir karmaşaya sürüklenir…

Riley, Kyla’nın babasına olan takıntısını öğrenmeden önce her şey çok daha basit görünüyordur. Oysa bu durum, belki de Riley’nin hayatında duyduğu en karmaşık duyguların kapısını aralayacaktır. Takıntı, aşırı bir bağ, sürekli düşünme hali… Her şey sanki bir kenarından patlayacak gibi. Bu durum, dostluklarını farklı bir sınavdan geçirecek; güven, kıskançlık ve içsel çatışmalar içinde kaybolmalarına neden olacaktır.

Kyla’nın, hayatındaki en büyük boşluğu babasından başka hiç kimsenin dolduramadığını anlaması, izleyiciye unsurlar arasında kalmanın ne demek olduğunu gösteriyor. Vallahi öyle ki, her bir sahnede kalbiniz bir yerden bir yere çarpıyor. Yönetmen Damián Romay, bu duygusal kargaşayı ve içsel çatışmaları öyle bir şekilde yansıtıyor ki, bazen heyecanla, bazen hüzünle izlemek zorunda kalıyorsunuz.

Filmin karakterleri arasında kaybolmak, izleyiciyi içine çeken o derin atmosferin tadını çıkarmak gerçekten mümkün. Rusty Joiner ve Lucy Loken’ın güçlü performansları, plot twist’lerin ardında bıraktığı etkileyici izlenimler yaratıyor. Öyle ki, “Evet, ben de bu yolda yürüydüm” dedirten olgularla dolu…

Kısa ama etkili bir anlatım arayan filmler arasında, “Benim Öğretmenim, Benim Takıntım” izleyicide duygusal bir yolculuğa çıkması için birebir. Bu hikaye, sevgi, bağımlılık ve en önemlisi, kabul üzerine… “Haydi izleyelim” dediğiniz anda, hissetmek istediğiniz o karmaşık duygularla yüzleşmek için hazır olun!