Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi (2008)

Bazen hayat, beklemediğimiz şekillerde ilerler. “Benjamin Button’ın Tuhaf Hikayesi” bize tam da böyle bir yolculuk sunuyor. David Fincher’ın yönetmenliğinde, zamanın nasıl da acımasız bir dost ya da düşman olabileceğini gözler önüne seriyor. Başrollerde Brad Pitt ve Cate Blanchett ile melankoli ve umut arasında bir yerde yürüyorsunuz. Benjamin, her ne kadar yaşlı doğup gençleşen bir adam olsa da, yaşadığı duygular, kayıplar ve aşk, herkesin hayatında ortak noktalar bulabileceği türden.

Filmin hikayesi, Birinci Dünya Savaşı’nın sonlarında çevriliyor. Kör bir saatçinin elinden çıkan bir saat, geçmişe dair bir umut taşıyor; belki gidenler geri döner… Benjamin’in yaşamı da tam bu noktadan başlıyor. 1918’de bir yaşlı adam olarak doğup, zamanla gençleşerek bir bebekliğin eşiğine geliyor. Yani, herkesin klasik hayat döngüsü sanki tersten işliyor. İnsan bu duruma aklını yitirecek gibi oluyor, değil mi? Hani, insan düşündüğünde, “Adam 80 yaşında doğar mı hiç?” diye sorasınız.

Ama bu film tam da bunu yapıyor. Benjamin, her yeni yaşında aşkı keşfettikçe, bunun yanında kaybedilenleri de derinlemesine yaşıyor. Küçük bir kıza aşık olması, belki de hayatının en güzel ama bir o kadar da zorlayıcı anı. İleri doğru giden bir aşk hikayesinin, geriye doğru giden bir yaşamla buluşması… Harbiden ilginç bir ikilem. İç içe geçmiş zaman dilimlerinde kaybolan ruhlar, düşleyerek yaşarken sanki tüm insanlık için evrensel bir hikaye sunuyor.

Bu film, yalnızca bir fantastik drama değil, aynı zamanda herkesin kendi yaşamından bir parça bulabileceği samimi bir anlatım sunuyor. Gözyaşları ve kahkahalar arasında yalın bir yaşam gerçeği… Zamanı geri almak mümkün olsaydı, ne kadar çok şey değişirdi… Ama yaşam, ilerlemekle ilgili. Ve belki de bazen yaşamak, kaybetmekle başlar.