Black Clover (2017)

Karakterlerle dolu bir dünyanın kapılarını açmaya ne dersin? “Black Clover”, büyü ve dostluk üzerine kurulu bir destanı, öyle bir anlatımla karşımıza getiriyor ki insanın yüreği hopluyor. Asta ve Yuno; hayatlarının ilk dönemini birlikte geçirip, yetimhanede büyümüş iki yakın arkadaş. Birbirlerine meydan okuduklarında, hangi birinin “Büyü İmparatoru” olacağı konusunda temellerini atıyorlar. Ama, doğal olarak, her şey toz pembe olmuyor. Yuno, büyü konusunda son derece yetenekliyken, Asta’nın elinde hiçbir sihir yok. Harbiden akıllara ziyan bir durum, değil mi?

Asta, büyü yeteneği olmadan ne yapacak? İşte tam da burada kalpten gelen azmi devreye giriyor. Pes etmek onun sözlüğünde yok. Onun hikayesindeki gerçek etmen, fiziksel gücünü ve iradesini geliştirmek için yılmadan çalışması. Hani bazı insanların içlerindeki güç bir başka oluyor ya, işte Asta bu gücü keşfettiğinde her şey değişiyor. Ne oluyor biliyor musun? İkili, yine aynı hedefe doğru, sırt sırta vererek ilerlemek zorunda kalıyor. Arkadaşlık, rekabet, azim… Bu öğeleri öyle güzel harmanlıyor ki animasyon, izlerken bir an bile sıkılmıyorsun.

Aksiyon sahneleri ise apayrı bir boyut. Göz alıcı mürekkep gibi akan büyülerin arasında kaybolurken, sadece gözlerinizi kapatıp dinlemek isterseniz, ses efektleri bile sizi içeri çekmeye yetecek. Animasyon kalitesi öyle bir seviye ki, izlerken “of ya, böyle bir şey var mı?” diyeceksin. Tasvir edilen dünyalar, kahramanlar ve onların düşmanları, seyirciyi her an esir almayı başarıyor.

Sonuç olarak, “Black Clover” sadece bir animasyon değil, dostluk ve mücadele üzerine bir anlatı. Kalbinizle izlediğiniz, içinizde bir yerlerde yankılanan duyguları yeniden alevlendiren bir eser. Belli ki Asta ve Yuno’nun öyküsü daha çok şeyi beraberinde getirecek. Onların mücadelesini izlemek için hazırsan, ekran başına…