Büyük Kötü Kurtlar (2013)

“Büyük Kötü Kurtlar” filmi, gerçek bir modern masal. Sanki masal demişken, sakın gözünüzde şirin hayvanlar canlanmasın; bu, kendi içinde bir kargaşa barındıran ve tüylerinizi diken diken edecek bir yapım. Quentin Tarantino’nun “yılın en iyi filmi” dediği bu eser, sizin için unutulmaz bir yolculuğa çıkma vaadiyle başlamıyor mu? Yönetmenlik koltuğunda oturan Navot Papushado ve Aharon Keshales, birer sinema büyücüsü misali toplumsal kaygıları ve insan psikolojisinin en karanlık köşelerini derinlemesine işliyorlar.

Hikaye, İsrail toplumunun varoluşsal kaygılarını gün yüzüne çıkaran bir adam kaçırma olayı etrafında dönüyor. Filmimizin üç ana karakteri var: intikam peşinde koşan bir baba, yasadışı metotlarla çalışan bir polis ve tutuklanıp bırakılan bir din hocası. Vallahi, bu karmaşada kimin iyi, kimin kötü olduğuna karar vermek pek de kolay değil. Her üç karakterin de kendine has dramatik geçmişleri, izleyiciyi peşinden sürüklüyor. Kimdir bu babalar? Neden bu kadar kararlılar? İşte bunlar, filmdeki gerilimi artıran ve izleyicide merak uyandıran unsurlardan sadece birkaçı.

Arka arkaya işlenen cinayetler, şeytani bir zekayla örülmüş senaryoda akıllıca yerleştirilmiş. Her bir olay, karakterleri bir araya getiriyor; hem ortak bir hedef için hem de kendi içsel çatışmalarıyla… Of ya, ne gergin bir atmosfer! Bütün bu sırları çözerken, izleyicinin ne kadar bağlandığına inanamıyoruz. En heyecanlı sahnelerde nefes almak bile unutturuluyor.

Sıradan bir filmi izlemekten çok daha fazlası. Gerilim, dram ve saf bir intikam hikâyesi arayanlar için bu film, tam bir başyapıt. Mükemmel diyaloglar, akıcı sahneler ve güçlü bir oyunculuk. Ne yazık ki bazen “büyük kötü” olanla “iyi” olmanın arasındaki sınırlar o kadar bulanık ki, izlerken kayboluyorsunuz… Gerçekten kaybolmak isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film. Bu modern masalda nelerin gizli olduğunu keşfetmek gerek!