Dakaretai Otoko 1-i ni Odosarete Imasu. (2018)

“Dakaretai Otoko 1-i ni Odosarete Imasu.”… Bu yapım, yalnızca bir film değil, izleyiciyi derin bir duygu yolculuğuna çıkaran bir deneyim. Yönetmen Yoshifumi Sasahara ve Toshimasa Ishii’nin elinden çıkan bu eser, hayatın karmaşık dinamiklerini, rekabeti ve tabii ki aşkı mercek altına alıyor. Anlatılan hikaye, Saijou Takato’nun beş yıl boyunca sahip olduğu “beni sarsın istediğim adam” unvanının, üç yıl boyunca parlayan acemi aktör Azumaya tarafından elinden alınmasıyla başlıyor. Takato’nın içinde büyüyen kıskançlık, öyle bir noktaya geliyor ki… Neredeyse kendi kimliğini kaybedecek gibi hissediyor.

Ama işin en ilginç yanı, Azumaya’nın içten gülümsemesi. Hem bu gülümseme hem de genç aktörün kendine güveni, Takato’yu daha da karamsar bir hale getiriyor. Takato dikkatli olmalı… Ama Azumaya, Takato’nun sarhoş halini yakalayıp onu zor durumda bırakıyor. İşte buradan sonra film, beklenmedik bir şantaj oyununa dönüşüyor. “Sana tutunayım. Sar beni, beni sarsın istediğim adamın bir numarası,” diyor Azumaya… Bu cümle, ne demek istiyor? Bunu sorgularken, filmdeki erotik sahnelerin yarattığı gerilim de izleyiciyi etkisi altına alıyor.

Her bir sahne, karakterlerin içsel çatışmasına ve aralarındaki ilişkilerin derinleşmesine hizmet ediyor. Takato ile Azumaya arasındaki bu gerilim, sadece fiziksel bir çekim olmaktan çıkıp, duygusal bir bağa evriliyor. Dolayısıyla izleyiciler, sadece onları izlemekle kalmıyor, aynı zamanda bu karmaşık duyguların içinde kaybolmuş izlenimi yaşıyor. Harbiden, bazen “E daha neler olacak?” diye düşünmeden edemiyor insan.

Sonuç olarak, “Dakaretai Otoko 1-i ni Odosarete Imasu.”, dramayı ve aşkı öyle bir ustalıkla harmanlıyor ki… İzlenmedikçe, içindeki o derin duyguları anlamak mümkün değil. Bu film, yalnızca izlenmesi gereken bir yapım değil, hissetmesi gereken bir deneyim.