Devriye (1980)

Herkese merhaba! Bugün sizlerle 1980 yapımı “Devriye” adlı filmi konuşmak üzere buradayım. Yani, Al Pacino’nun nasıl da göz alıcı bir performans sergilediğini anlatmaya çalışacağım. Hani şu adamın rolüne nasıl büründüğünü, gözlerindeki ışıltıyı bir türlü unutamıyor insan… Filmin yönetmeni William Friedkin, bir dönem müthiş işlere imza atmış biri. Tamam, “The Exorcist” ve “The French Connection” gibi yapımların arkasında durduğunu biliyoruz. Ama “Devriye” bambaşka bir deneyim sunuyor.

Pacino, bu filmde bir New York polisisini canladırıyor. Ama sıradan bir adam değil. Eşcinsel erkekleri hedef alan bir seri katilin peşine düşüyor. Düşünsene, o karanlık altkültüre dalış yaparken hissettiklerini… Yani, oraya girmek, içselleştirmek, bu işin altından kalkmak kolay değil. Bu arada Friedkin, Gerald Walker’in romanını bizzat senaryolaştırarak izleyiciyi o tehlikeli ama bir o kadar da büyüleyici dünyaya çekmeyi başarıyor. Harbiden, filmin mistik havası hala tartışılıyor, biliyor musun?

Her şeyin ortasında, Pacino’nun performansı adeta parıl parıl parlıyor. O kadar içten, o kadar gerçekçi… İzlerken, bir an bile “bu sahte” diyemiyorsun. Sadece görev için değil, kendi içsel çatışmalarını da yaşıyor. Vallahi, o kırılgan anlar insanı derinden etkiliyor. Eğlenceli anlar, dramatik çatışmalar… Film; tam kargaşanın ortasında gerçek bir karnaval gibi.

Bazen karakterler arası diyaloglar öyle bir noktaya geliyor ki, içerideki birçok duygu birbirine karışıyor. Bu kadar karmaşık bir hikaye içinde kaybolmak da mümkün, ama işte o karmaşadan lezzet almak… başka bir şey. Gereksiz tartışmalara ve takvimlere bağlı kalmadan, “Devriye”, geçmişin karanlık köşelerine ışık tutuyor. İzledikten sonra aklınızda kalacak, hatta ruhunuza işleyecek bir yapım olduğunu söylemekte fayda var. Şimdi, film izlemeye hazır mısınız? Dediğim gibi, belki de bu filmde derin bir nefes almak gerekecek…