Erken Kış (2025)

İstanbul’un arka sokaklarında yankılanan duygular… “Erken Kış” filmi, yönetmen Özcan Alper’in derin ve çarpıcı anlatımıyla gözlerimizin önüne seriliyor. Ferhat, bir fabrika müdürü; Handan ise bir banka müdürü. Yani klasik, iş dünyasının yoğun temposunda kaybolmuş iki insan. Ama onların hikayesini farklı kılan, taşın altına koydukları bir taş: Lia. Gürcü ve Ukrayna kökenli bir genç sanatçı. Taşıyıcı annelik üzerine kurdukları planlar, hayallerini süsleyen bir kız çocuğuna götüren bir yolculuk… Her şey mükemmel görünürken, hayat onlara bambaşka bir senaryo yazmaya kalkıyor.

Kızları Ada’nın doğumu ile mutlulukları doruk noktasına ulaşırken, patlak veren Rusya-Ukrayna savaşı, sıradan bir günün dahi sıradan olmadığını gösteriyor. Lia, Ferhat ve Handan ile İstanbul’da kalmak zorunda kalıyor. Bir yandan yarım kalmış hayalleri, diğer yandan Ada’ya olan bağlılığı… Vallahi, bu içsel çatışma sanatsal bir dille işleniyor. Lia, ada ile ayrılmaz bir bağ kurmuşken, kendi özgürlüğüne de bir kapı aralamak istiyor. İkisi arasında gidip gelmek, onu derin bir ikileme sokuyor.

Hikaye yoğunlaştıkça, İstanbul’un kalabalığı içinde kaybolan umut arayışı daha da belirgin hale geliyor. Ferhat ve Handan’ın sahneleri, bazen bir melodrama dönüşse de, bazen de daha gerçekçi bir bakış açısıyla derin bir hayal kırıklığına işaret ediyor. Aslında savaştan bağımsız olarak, herkesin kendi iç savaşları var… Sınırlar, yaşamlar ve duygular arasında gidip gelen bir resim ortaya çıkıyor. “Erken Kış”, sinema salonlarında hayat bulduğunda izleyicileri derinden etkilemeyi vaat ediyor. Of ya bu film… İzlemek için sabırsızlandığımız bir yapım!