I, Addict (2024) Fragman

“I, Addict” (2024) filmi, hayatı yıkıcı bir döngü içinde kaybolmuş bir adamın, Javier Giner’ın hikayesini anlatıyor. Görsel-işitsel medya sektöründen kopmadan ilerleyen 30 yaşındaki Javier, alkol ve uyuşturucu batağında kaybolmuş haldeyken, bir gün kendine bir şans daha vermeye karar veriyor. Geçmişte yaşadığı travmalar ve içsel çatışmalar o kadar derin ki, dışarıda çağırdığı kurtuluş sesi artık onu pek duymaz olmuş… Tabii ki, onun yaşadığı her şey, pek çok insan için de tanıdık. Yalnızca bir patron ya da işkolik değil, hayatın bitip tükenmez kollarında boğulmuş bir ruh olarak karşımıza çıkıyor.

Elena Trapé’nin özenle yönettiği bu dramda, Javier rehabilitasyon merkezine adım attığında, çok daha büyük bir zorluğun beklediği gerçeğiyle yüzleşiyor. Tabii ki ilk adım her zaman en zor olanıdır. Anais isimli sosyal hizmet çalışanı ve merkezdeki diğer tedavi yoldaşları, Javier’ın bu zorlu yolculuğunda yanında olurlar. Belki de en ilginç yanı, gün boyunca yaşanan acılar ve sevinçler arasında geçen diyaloglardır. “Vallahi abi, ben de çok zorlandım,” diyerek paylaştığı anılar, seyirciyi derinden etkiliyor. Anlık hatıralar ve anekdotlar, Javier’in kendine dönme çabasını daha da anlamlı kılıyor.

Her bir gün, onun için yeni bir mücadele. Günlüğüne yazdığı satırlar, bir yandan geçmişle hesaplaşmasını sağlarken, bir yandan da geleceğe dair umutlarını yeşertiyor. İşte bu şekilde, doğanın kollarında, iyileşmenin notalarını yeniden yazmaya başlıyor. “Harbiden de, bazen kaybolmak gerek,” dedirtiyor filme. Javier’ın hayatını değiştiren birkaç ay, her anında hem tutkuyu hem de kıyaslamayı barındırıyor. İzleyicinin, hem hüzünlü hem de umut dolu yaşamına tanıklık ederken, kendini de sorguladığı anlara yer açılıyor. Sonuçta, bu film yalnızca bağımlılıkla değil, yaşamla, mücadeleyle ve iyileşme hayalleriyle iç içe geçmiş bir yolculuk… Duygu dolu anlar yaşamak ve bu yolda birlikte yürüyenlerin hikayelerini anlamak için hazır mısınız?