İhtiyar Delikanlı (2003)

Bir adam düşünün; karanlık bir hücrede, zamanın neredeyse durduğu bir yerde… Oh Dae-su, ne yazık ki tam olarak böyle bir yaşamın içine sürükleniyor. Nasıl buraya geldiğini, kimlerin bunu yaptığını bilemeden, yalnızca hücresindeki televizyondaki haberlerle sınırlı bir dünyada yaşıyor. Hayatının en kötü anlarından birini yaşarken, ölüm haberini duyuyor: Karısı ölmüş. O an içinde bir kıvılcım yankılanıyor; bu olayla bağlantılı olduğunu anlaması uzun sürmüyor. İçine düştüğü karanlık, kaçış arzusuyla birleşince, son derece tehlikeli bir yolculuğun başı oluyor.

Tam 15 yılın ardından, nihayet özgürlüğüne kavuşuyor ama bu özgürlük, onu yalnızca bedensel olarak serbest bırakıyor. Düşüncelerinin esiri, acısının ve öfkesinin esiri, adeta bir intikam peşinde koşmaya karar veren bir adam var karşımızda. Dae-su, hayatını mahvedenlerden hesap sormak için yola çıkarken, yaşadığı tüm o yılların getirdiği öfkeyle dolup taşıyor… Ama en büyük soru şu: Kimdir onu bu duruma düşüren?

Park Chan-wook’un ustaca yönetimindeki bu film, insana intikamın ne kadar tehlikeli bir yolculuk olduğunu hatırlatıyor. Kimi zaman gereksiz bir soğuklukla, kimi zamansa içten bir sıcaklıkla dolu olan sahneleriyle, karşımıza çıkan karakterler… Dae-su’nun kendini bulma çabası bir yandan, diğer yandan karanlık geçmişiyle yüzleşmesi, izleyiciyi derin sorgulamalara itiyor.

Yalnızca bir öyküden çok daha fazlası; bu film, bir insanın ruhundaki değişimi gözler önüne seriyor. Dae-su’nun hırçın ve tutkuyla dolu yolculuğunun ortasında kaybolmuş duygulara dair derin bir içgörü sunuyor. Her sahnesinde, kalp atışlarını hissedebileceğin, aksiyon ve dramın iç içe geçtiği bu başyapıt, izlerken sizi yakalıyor; ağlatıyor, düşündürüyor, ve ne olursa olsun… unutulmaz kılıyor. Harbiden, kaçırılmaması gereken bir deneyim!