İlk Eşler Kulübü (1996)

Hugh Wilson’ın yönetmenliğini üstlendiği “İlk Eşler Kulübü”, göründüğünden çok daha fazlasını sunuyor. Goldie Hawn, Bette Midler ve Diane Keaton’ın konumlandığı bu muhteşem kadro, yıllar boyunca kaybettiği dostlukları geri kazanmakla kalmayıp, aşk ve hayal kırıklığı ile dolu hayatlarına da bir nebze intikam ekliyor. Hani bazen hayat, en zorlu anlarda dostluğun ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatır ya… İşte bu film, tam da o anların nasıl komik ve eğlenceli bir hale dönüştüğünün güzel bir örneği.

Film, kocaları tarafından daha genç kadınlar için terk edilen Elise, Brenda ve Annie’nin dertlerini ve bu dertlerle başa çıkma yollarını mizahi bir üslupla işliyor. Mezuniyet sonrası hayat onları epey farklı yönlere savursa da, dördüncü arkadaşlarının cenazesinde bir araya gelmeleri, işlerin pek de düşündükleri gibi olmadığını ortaya koyuyor. Yani pek de masum sayılmazlar bu kadınlar; ağlamak için değil, gülmek ve intikam almak için bir araya geliyorlar.

İlk başta, belki de alkolik bir dostları (vay be, her neyse) veya estetik operasyon bağımlılığı gibi dertlerle baş başa kalıyorlar… ama bu süreçte kendi içlerindeki güçleri bulup, geçmişe dönmenin ve hayatlarına yön vermenin yollarını keşfediyorlar. Hani dostlarınızla bir tür “şeytanlar” gibi bir araya gelip, bu karanlık düşünceleri ve dertleri bir kenara atıp, gülüp geçemezseniz, o zaman gerçekten ne anlama geliyor ki arkadaşlık… Vallahi bu kadınlar birer savaşçıya dönüşüyor!

Olivia Goldsmith’in eserinin sinemaya uyarlanmasıyla hayat bulan bu öykü, aynı zamanda yazarının trajik sonunu da anımsatıyor. Estetik bir ameliyat sırasında kalp krizi geçirerek hayata gözlerini yuman Goldsmith, belki de kendi hikayesindeki ironiye bir parça daha ekliyor. “İlk Eşler Kulübü”, komedi unsurlarıyla bezeli fakat derin bir hikaye ve güçlü bir kadın dayanışmasıyla dolduğundan, izleyenleri hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Başına gelenleri abartarak anlatan bu üç kadının hikayesi, gerçekten de… son derece ilham verici.