İlk Korku (1996)

Martin Vail, başarılarıyla herkesin takdirini toplayan bir avukat… Ama bu seferki dava, sıradan bir davadan çok daha fazlası. Gregory Hoblit’in yönettiği “İlk Korku”, Richard Gere’in canlandırdığı Martin’in, masumiyetini kanıtlamak için şartları zorladığı zorlu bir yolculuğa açılan kapı. Psikoposun cinayetinde yargılanan Aaron (Edward Norton), cinayet bölgesinden kaçarken yakalandığında, olayların bir şekilde karmaşıklaştığını hemen anlıyoruz. Nazik bir ruh haliyle, sıkıntıdan kıvrandığını çok net hissediyoruz. Herkesin konuştuğu, medya tarafından manşetlere taşınan bu dava, davanın asıl gerçeğini bulma arzusuyla dolup taşıyor.

Davanın savcısı ise eski sevgilisi ve Martin’in peşindekiler sadece mahkeme salonunda değil; tartışmalar gündemde yangın gibi yayılıyor. Şahitlerin çelişkili ifadeleri, yoga dersinin karmaşıklığı kadar meşakkatli bir hale geliyor. Geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kalarak, Martin’in işini biraz daha zorlaştırıyor. Vallahi, insan bazen eskiyle yeni arasında kalıyor… Kendi hatalarıyla yüzleşirken, adaletin ne menem bir şey olduğunu sorguluyor.

Edward Norton’ın bu filmdeki performansı, gerçekten de birçok kapıyı açacak türden. Harbiden, onun oyunculuğu izleyiciyi derinden etkiliyor ve bu durum, film tarihine damgasını vuruyor. Psikolojik gerilim ve drama unsurlarının harmanlandığı bu hikaye, yaptığınız her bir hareketin sonuçlarının döngüsünde kaybolmaya itiyor. İlk korkunun ne demek olduğunu sorgularken, hem Martin’in hem de Aaron’un iç dünyasında kayboluyoruz. Suçlu mu, masum mu? Bu sorular içinde kaybolup gitmek için sadece “İlk Korku” izlemeye yeter.