Jules (2023)

Uçan bir daire… Bu, sıradan bir banliyö hayatı süren yaşlı bir adam için her şeyin sonunu getiren bir olayın başlangıcı olur. Marc Turtletaub’un yönetmenliğini üstlendiği “Jules”, Ben Kingsley’in güçlü performansıyla ekrana yansıyor. Hayatının büyük kısmını bu sıradan sokaklarda geçiren yaşlı karakter, hafıza sorunları yaşamaktadır ve aslında kendi dünyasında kaybolmuş gibidir. Ama bir gün, arka bahçesinde düşen bu uzay aracı, tüm yaşamını değiştirecek bir hikayenin kapılarını aralar. Vallahi, kim atılacak ki bu durumda?

Hafızası git gide silikleşen bu adam, korkmuş bir uzaylıyla tanışır. Aralarındaki bağın nasıl şekilleneceğini ve bu beklenmedik dostluğun, karakterin hayatına olan etkilerini izlerken kesinlikle etkilenmemek elde değil. İşte tam burada, insanlık halleri devreye giriyor: yalnızlık, bağlantı kurma arzusu, anıların geri dönüşü… Her ne kadar bir bilim kurgu kurgusu olsa da, film tam anlamıyla insan kalbinin derinliklerine dokunan bir yapım.

Hani birisi der ya, “Hayat sürprizlerle dolu” diye… İşte bu filmde tam olarak bunu yaşıyoruz. Korkumuz, kendimizi dışarıda hissedişimiz, kaybolmuşluk ve hayatta kalma mücadelesi… Tüm bunlar ama bir uzaylı hikayesinin içinde, harbiden sıradan bir yaşamı dekor olarak kullanıyor. Jane Curtin ve Harriet Sansom Harris’in de yer aldığı kadronun harika performansları, filmin atmosferini bir kat daha güçlendiriyor.

Sonuç olarak, bu film, hayatı daha iyi anlamaya yönelik bir yolculuk. İlginç bir bakış açısıyla uzaylı dostumuzu ve onun üzerinden insanları ve onların hislerini yeniden yorumluyor. Uçan dairelerden çok daha fazlası var burada… Anılar, kayıplar ve yeniden bağ kurma çabasının hikayesi… Gözlerimizi ayırmadan izlemek isteyeceğiniz bir çalışma!