Kuroshitsuji (2008)

Victorian Londra’sında perdeler açılıyor, karşımıza Ciel Phantomhive çıkıyor… Küçük yaşta büyük bir iş insanı olan Ciel, sırlarla dolu hayatında, kraliçenin güvenliğini sağlamak için durmadan mücadele ediyor. Ama işin tuhaf yanı, tek başına değil; yanında, karanlık bir alemin temsilcisi olan çarpıcı ve son derece etkileyici bir demon butler var: Sebastian. İşte tam da burada olaylar başlıyor. Yaşının çok üstünde sorumluluklar taşıyan bu çocuk, hem zekasıyla hem de kararlılığıyla ön plana çıkıyor. Ciel’in hikayesi, cinayetler, komplolar ve bunların ötesinde bir sadakat hikayesine dönüşüyor.

Sebastian, Ciel’in sadece koruyucusu değil; aynı zamanda onun en büyük sırlarını paylaşan bir dostu… Ama işin garibi, onun gerçek niyetleri neler? Yani, işin sonunda gerçekten Ciel’in yanında mı, yoksa onun ruhunu almak için mi? Fazla derin düşünmek istemiyorum, ama bu ikili arasında gelişen gerilim, tam bir gündem malzemesi. Zaman zaman gülümseten, ama çoğunlukla iç karartıcı olan bu serüven, net olarak söyleyeyim, izleyenleri ekran başına kilitleyecek türden.

Her bir sahne; animasyonun büyüleyici detayıyla harika bir şekilde hayata geçirilmiş… Müziklerinin de katkısıyla, beni öyle bir dünyaya çekiyor ki, çıkmak istemiyorum vallahi. Daisuke Ono’nun seslendirmesiyle hayat bulan Ciel, sadece bir çocuk değil, bunun yanında mevcut güç dinamiklerinin içinde bir satranç ustası gibi stratejiler de geliştiriyor. Hem bir iş insanı hem bir dedektif gibi, her tehlikeyi göğüslüyor ama asla sıradan bir karakter olmuyor.

Çizimlerin ve karakterlerin estetiği bir yana, hikaye gerçekten kalp atışlarını hızlandıracak türden. İnan bana, bu film bir sır perdesini aralarken, aynı zamanda arkadaşlık, ihanet ve gücün karanlık yüzüne dair derin bir yolculuğa çıkaracak seni… Ciel ve Sebastian’la birlikte bu yolculuğa ne dersin, hazır mısın? Unutma, her şey göründüğü gibi değil ve hiç bir şey ahlaki bir doğruluk taşımıyor…