Missions (2017)

Missions (2017) filmi, bizi bilim kurgu dünyasının derinliklerine çekerken, aynı zamanda insan ruhunun karmaşıklığına da ayna tutuyor. Filmin yönetmeni Julien Lacombe, ilk insanlı Mars misyonunu masalsı bir gerçeklikte ele alıyor ve her bir karakterin zihnindeki fırtınaları akıcı bir dille yansıtıyor. Heyecan dolu bir yolculuğun başlamak üzere olduğunu düşünün; astronotlar, uzayın derinliklerine doğru yola çıkarken yalnızca bilim insanları değil, aynı zamanda bir genç kadın psikiyatr olan Melanie de ekibin parçası. Onun görevi ise sadece uzayda değil, ruhsal sağlıklarını da korumak… Of ya, bu işler hiçbirimiz için kolay değil.

Kırmızı gezegene yaklaşırken ekibin başına gelen talihsizlikler, aslında hayatın ne kadar öngörülemez olduğunu gözler önüne seriyor. Hülasa, hazırlıklar, eğitilmiş akıllar, yıllarca süren çalışmalar bir anda suya düşüyor. Tam iniş yapacakları anda, beklenmedik bir sorun ortaya çıkıyor. Bu durumda, takımın psikolojik dayanıklılığını sınayan bir dizi kriz başlıyor. Hélène Viviès ve Adriane Gradziel gibi yetenekli oyuncular, karakterlerin içsel çatışmalarını ve birlikte yaşadıkları gergin anları öyle bir şekilde canlandırıyor ki, izleyici olarak adeta onlarla birlikte o boş uzayda kaybolmuş gibi hissediyorsunuz.

Film, yalnızca uzayı keşfediyor gibi görünse de aslında insan ilişkilerini, dayanışmayı ve bu ilişkilerin getirdiği zorlukları inceliyor… Yani, bir bakıma uyum sağlamak için mücadele eden bir grup insanın hikayesini izliyoruz. Bütün bunlar olmadan, insanın ne kadar güçlü veya ne kadar savunmasız olabileceğini hiçbir zaman bilemezsiniz. Harbiden, bu filmdeki derin anlamlar, yalnızca uzaya açılan kapıdan ibaret değil. İnsan ruhunun ne denli karmaşık olduğunu, en zorlu anlarda bile nasıl ayakta kalınabileceğini sorgulamak için bir yolculuğa çıkıyor. Gözden ırak, gönülden de uzak mı? Bunu izlemeden bilemezsiniz…