Şahsiyet (2018)

Agâh Beyoğlu… İnsanı derinden etkileyen bir karakter. Tüm yaşamı boyunca sıkı bir adliye memuru olarak çalışmış, adalet arayışının bir parçası olmuş. Ama işte, hayatın sürprizlerine hazırlıklı değiliz her zaman. Film, önemli bir dönüm noktasında Agâh’ın yalnız ve tekdüze hayatını alıyor, onu bambaşka bir yola sürüklüyor. Beyoğlu’nun kalabalığı içinde kaybolmuş bir adam. Kızının yurtdışında yaşadığı, eşinin ise yıllar önce vefat ettiği bir dünyada; çaresizlik içinde günlerini geçiriyor. Bir sabah sıradan hayatının ortasında, Alzheimer başlangıcı teşhisiyle yüzleşiyor. Of ya, bu gerçekten zor bir durum…

Ama burada işte, Agâh’ın hikayesinin asıl ilginç yanı devreye giriyor. Başlangıçta korku ve belirsizlik içinde bocalarken, derin bir farkındalık kazanıyor. Unutmanın bir tür fırsat olduğuna dair garip bir his doğuyor içinde! Yıllardır düşündüğü, fakat bir türlü cesaret edemediği bir cinayet planı var aklında; ve şimdi bunun için en uygun zaman… Sadece bunu gerçekleştirecek ve gelecekteki kendisi bunun üzerine kafa yormayacak. Vicdan azabı? Belli ki, hatırlamayacak bile…

Yönetmen Onur Saylak, Haluk Bilginer’in başrolde parladığı bu hikayeyi ustalıkla işliyor. Betimlemeler o kadar güçlü ki, Agâh’ın içindeki çatışmayı hissetmemek mümkün değil. Erdal Özyağcılar ve Şebnem Bozoklu gibi isimler de kadroya dahil oluyor; ve her bir karakter, Agâh’ın ruh halini ayna gibi yansıtıyor. Seyirci, Agâh’ın çığlığını duymakla kalmıyor, aynı zamanda onun içsel yolculuğuna da tanık oluyor.

“Şahsiyet”, görselin ötesinde, derin bir karakter çalışmasıyla huzurlarımıza geliyor. Dramdan gerilime, birçok duygu selinin akışına kapılıyoruz. Bunu izlerken bir daha düşüneceksiniz… hayatınızda kim bilir neler kaybetmiş olabilirsiniz? İnsanın kendi hafızasındaki kayıplar, son derece çarpıcı bir hikayeyle buluşuyor. Kim bilir, belki de unutmak, bir gün hatırlamak için yeniden doğmaktır…