Satıcı (2016)

Şahane bir yerden başlayalım… “Satıcı” (2016) filmi, İran sinemasının ustalarından Asghar Farhadi’nin kaleminden çıkmış bir yapım. Film, sıradan bir hayatın içine sıkışmış bir çiftin, Emad ve Rana’nın (Shahab Hosseini ve Taraneh Alidoosti) yaşamından kesitler sunuyor. Bir edebiyat öğretmeni olarak Emad, oyunun hem sahne arkasında hem de gerçek hayatında sahneye çıktığı anlarda, karşılaştığı zorluklar her saniye daha da yoğunlaşıyor.

Evet, evet, başından söyleyeyim; her şey bir tiyatro oyunu sahnelemeye karar vermeleriyle başlıyor. Arthur Miller’ın “Bir Satıcının Ölümü” adlı eserinden etkilenerek, hayatlarına yeni bir soluk katmak istiyorlar. Ama bu güzel hayal, yeni taşındıkları evde yaşanan sırlarla ve çevredeki insanların olaylara müdahalesiyle karmaşık bir hal alıyor. Şimdi düşünün; yeni bir ev, yeni bir sayfa… ama eski hayaletler peşlerini bırakmıyor.

Rana’nın bir gün geçirdiği olayla, ikilinin hayatı bir anda tepetaklak oluyor. Mesele, sadece bir apartman dairesinin sorunları değil; aynı zamanda güven, sadakat ve ilişkilerin derinliklerinde yatan sorular. Of ya, bu sorular kafamda deli gibi dönüyor… “Gerçekten birbirimize ne kadar güveniyoruz?” İşte bu sorular, filmin ruhunu oluşturuyor. Yakın dostlukların, ayrıntıların ve insan ruhunun karanlık köşelerine yapılan bir yolculuk.

Yalnızca bir drama değil, hayatın ta kendisi. Seyirci, Emad ve Rana’nın hikayesine daldıkça, kendi hayatını sorgulama imkanına sahip oluyor. Bir yandan gizem, diğer yandan tutku. İnsanın içinde yer alan ahlaki ikilemler. Film, sanki izleyenlere “Hayatını nasıl değerlendirirsin?” diye soruyor, çok derin bir yerden… Hıçkırarak izlenecek, düşündürecek, ama aynı zamanda insanı duygusal olarak saracak bir yapım.

Sonuç olarak, “Satıcı”, yalnızca seyretmekle kalmayıp düşündüren, hissettiren ve gerçek yaşamın karmaşasına ışık tutan bir film. Asghar Farhadi’nin ustalığı, yönetmenlik kabiliyeti ve oyuncuların müthiş performansıyla, bu film izleyicisini kendisine çekmeyi başarıyor. Harbiden, kaçırılmaması gereken bir yapım.