Son Unicorn (1982)

Zaman yolculuğunun ve efsanelerin buluştuğu bir dünya, “Son Unicorn” ile karşımıza çıkıyor. 1982 yapımı bu animasyon, Jules Bass ve Arthur Rankin, Jr. yönetmenliğinde hayat bulmuş ve birçok izleyiciyi derinden etkilemeyi başarmış. Film, öyle bir hikaye sunuyor ki… İzleyeni sürükleyip, düşündürüyor. İçinde bulunduğumuz dünya ile hayal gücümüzün doruk noktası arasında harika bir köprü kuruyor.

Hikaye, beyaz, tek boynuzlu atların denizler tarafından hapsedilmesi etrafında şekilleniyor. Denizle savaşan bir kralın acımasız koşulları altında, son tek boynuzlu atın kaçtığını öğreniyoruz. Zaten bu, sadece bir kurtuluş hikayesi değil; bir umut, bir arayış… Orada burada kaybolmuş, kendini sürekli sorgulayan bir büyücünün komik ve bir o kadar da dokunaklı macerasına tanıklık ediyoruz. Büyücü, aslında şans eseri bu efsanevi yaratığı buluyor ve ona yardım etmeye karar veriyor.

Bu ağır yük altında, özellikle mizahi unsurlar ve dram karışımının filme nasıl bir derinlik kattığı çok dikkat çekici. Jeffrey Bridges, Christopher Lee gibi yıldız oyuncuların seslendirmeleri, karakterlerin duygu dünyasını öyle bir yansıtıyor ki… Her sahnede insanın içini ısıtıyor. Özellikle Mia Farrow’un muhteşem vokali, izleyiciyi hemen kendine bağlıyor.

Unicorn’un hikayesi, izleyiciye dostluğu, cesareti ve umudu anlatırken bir yandan da haksızlıklara karşı nasıl direniş gösterileceğini öğretiyor. Of ya, bu film gerçekten bir başyapıt. Animasyon dünyasında sıradan örneklerden çok daha öte bir yere sahip; zira hem gözlüklü çocuklarımıza hem de içindeki çocuğu kaybetmeyen yetişkinlere hitap ediyor. “Son Unicorn”, bir ritüel gibi tekrar tekrar izlenesi bir film. Sizi derin düşüncelere sevk edecek, bazen güldürecek, bazen de hüzünlendirecek… Unutmayın, belki de izleme listesinin zirvesine çıkmayı hak eden bir yapım.