Stajyer (2015)

Film, ne düşündüğünü ve hissettiğini anlamanın yanı sıra, her yaşın bir hikayesi olduğunu bizlere hatırlatıyor. “Stajyer” filmi, yönetmen Nancy Meyers’ın dokunuşuyla hayat buluyor. Robert De Niro’nun canlandırdığı Ben Whittaker, 70 yaşında bir emekli. Kendi deyimiyle, dul olarak geçen günlerine bir anlam katmak için, genç girişimci Jules Ostin’in moda sitesinde stajyer olma kararı alıyor. Of ya, bu adam tam bir örnek! Yaşının getirdiği deneyim ve birikimle gençlerle dolu bir iş ortamına adım atıyor. Hem de kıdemli stajyer olarak!

Anne Hathaway’in rolüyle hayat bulan Jules, moda dünyasının zorluklarıyla boğuşurken, Ben’in yaşam bilgeliği hayata farklı bir bakış açısı getiriyor. Aralarındaki bu dostluk, bir dede-torun ilişkisini andırıyor ama tam olarak değil. Kısacası, yaş farkı hiçbir şeyi belirlemiyor. Bazen, ana fikir gerçekten de… dostlukta ya da paylaşımda gizli.

Arka planda, renkli bir moda dünyası, çarpıcı diyaloglar ve sevgi dolu anlar yer alıyor. Rene Russo’nun karakteri, Ben’e destek olan bir figür olarak kendine yer buluyor. Her bir sahne, hayatın yansıması gibi. Yaşıtlarıyla bir araya gelmesi, cıvıl cıvıl bir gençlik enerjisiyle buluşması… Ne kadar keyifli!

Bir gün sürprizlerle dolu bir dünyanın kapısını açan bu film, aslında basit bir komedi değil, derin bir yaşam dersi. Herkes kendi hikayesinde bir “stajyer” olabilir. Yaş ve deneyim, bir araya geldiğinde, hayata dair ne çok şey öğrenilebilir…

“Stajyer”, izleyeni içten içe sarmalayan, sıcak bir hikaye sunuyor. Yaşın sadece bir rakam olduğunu gösteren sahneleriyle, kalpleri ısıtacak bir dramaya dönüşüyor. Harbiden, bu film gerçek bir ilham kaynağı!