Takip: İstanbul (2012)

“Takip: İstanbul”, 2012 yılında sinemaseverlerle buluştuğunda, dolu dolu bir aksiyon şöleni sunmayı vaat ediyordu. Yönetmen Olivier Megaton, bu kez de Liam Neeson’ın canlandırdığı emekli CIA ajanı Bryan Mills’ın hikayesini İstanbul’un tarihi ve büyülü atmosferinde yoğuruyor. İkincil bir ağızdan düşünülse de, bu fragman neredeyse bir aşk mektubu gibi; hem heyecan hem de derin bir duygusallık barındırıyor.

Filmin temelinde yatan o acı intikam arzusu… Vallahi, o çok katmanlı duygu hallerini filme yakından bağlayan unsurlardan biri. Mills, ilk filmdeki intikamını almış olsa da, şimdi karşısında daha büyük bir tehdit var. Kızının kaçırılmasını sağlayan suç denizinin derinlerine inen Mills, oğul değil ama, o çeteyi yöneten babasının peşine düşüyor. Of ya, bu adam durmuyor. İstanbul’un karmaşası içinde kaybolmuş ve aynı zamanda bir av haline gelen aile bağları, filme bambaşka bir soluk kazandırıyor.

Mills’ın kızı Kim (Maggie Grace), bu defa babasına yardım eden bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Kim, sadece bir taşeron değil; aksiyon sahnelerinde izleyiciye, biraz da olsa cesaretin ve mücadele ruhunun sembolü haline geliyor. Hem bu kadının da bir geçmişi var, hem de bu hikâye onun özgürlüğü için bir dizi adım atması gerektiğini işaret ediyor…

D. B. Sweeney ve Famke Janssen ikilisi de film boyunca sahneleri etkileyecek unsurlar arasında. Leland Orser ise karakteriyle, hem içsel çatışmaları hem de zaman zaman izlemesi en keyifli olan karakterlerden biri olarak izleyiciyle buluşuyor. İnan bana, bu filmde her şey birbiriyle bağlı. Aksiyon, heyecan ve derin duygular…

Kısacası, “Takip: İstanbul” sadece bir intikam hikayesi değil. Aile, cesaret ve hüsran dolu bir yolculuk… Harbiden kalpleri hoplatacak sahneler; nefes kesici dövüşler ve Tik tak, zamanın hızla geçtiğini hissettiren bir kurguyla izleyiciyi adeta ekrana kitleyecek bir yapım. İstanbul’un sokakları, bu defa bir avın peşinden koşan bir baba için zemin haline geliyor. Unutmayın, bu kez avladıktan çok, av olma riski var!