Temmuz Soğuğu (2014)

Küçük bir kasabanın içine hapsolmuş hayatlar, suskunluk ve gizemle örülmüş bir hikaye… Jim Mickle’ın yönettiği “Temmuz Soğuğu”, adaletin kargaşasında kaybolmuş iki adamın, çok da alışık olmadıkları bir dünyada buldukları beklenmedik iş birliğini anlatıyor. Dane, geçmişine dair pek çok karanlıkla dolu bir adam; kendini bir anda hapiste buluyor. Zaten yetenekli bir suçlu olan Ben Russel’la tanışması, onun için yıkıcı bir dönüm noktası oluyor. Ben’in, vurduğu adamın babası olması ise, işleri iyice çetrefilli hale getiriyor. Vallahi, her şey bir kenara bu koca kasabada yaşanan yolsuzluk ve paranoya öyle tavan yapmış ki…

Evet, bu iki adamın dost olacağı düşüncesi pek de gerçek dışı görünmüyor. Zira suçun ve hüsranların daha ne kadar derinleşebileceğini kimse tahmin edemez. Hadi serin bir yaz akşamında yudumladığınız bir soğuk biraya eşlik eden sarımsaklı ekmekleri düşünün; ama araya her an girebilecek bir dehşet unsuru ekleyin. İşte karşınızda “Temmuz Soğuğu”. Kıraç kırsalda domuz yetiştiren tuhaf bir dedektifin bu iki adamın yanına katılması, hikayeye farklı bir boyut kazandırıyor. Hani, gözlerinizde bir parıltı… Sırrın peşine düştükçe daha da derinlere iniyorsunuz.

Dane’in inatçı karısı, benzer bir mücadele verirken, sır perdesi aralanmaya başlıyor. Ama siz o sırları öğrenene dek, heyecanınızı korumaktan başka çareniz yok. Her adımda kalbiniz biraz daha hızla atıyor, oh be, dedeciklerin yaptığı filmlere benzemiyor bu, karanlık temalarıyla sizi sarmalıyor. Ve o andan itibaren, izlemeye doyamayacağınız bir hikaye açığa çıkıyor. Elinize geçirdiğiniz bu gerilim yüklü yapım, sizi koltuğunuza sıkı sıkı bağlayacak; hayal bile edemeyeceğiniz kadar büyük gizemleri gün yüzüne çıkaracak.