Uzay Yolcuları (2016)

Starship Avalon, uzayın derinliklerinde bir umut hikayesini taşırken, 5000 yolcusunu Homestead II koloni sınıfına götürmek üzere yola çıkar. 120 yıl sürecek bu epik yolculuk, herkesin güvenle uykuya daldığı o sihirli “uyku kapsülleri” sayesinde artık bir rüya gibi. Ancak bir arıza, bu huzurlu yolculuğu gecikmeye mahkum eder. Jim Preston, makine mühendisi olarak karşımıza çıkıyor; bir gün, gözlerini açtığında tanımadığı bir dünyada buluyor kendini. Yüzyıl boyunca uyuklayacağına dair yaptığı planlar, az sonra yaşadığı şokla bir anda devrilir. Uyanışından sonra karşısında Aurora Lane. Fakat işte burada başlıyor işin asıl zorluğu…

Jim ve Aurora, uzayda baş başa kalmışlıklarının getirdiği yalnızlığı ve çaresizliği derinden hissederken, yüreklerinde aşk tohumları filizlenir. Ama bununla birlikte, içindeki belirsizlikleri ve korkuları da ikisi paylaşıyor. Onlar için her geçen dakika, birbirlerini daha iyi tanımak ve bu boş uzayda kendi hayatlarını bulmak anlamına geliyor… Ama bir yandan da birbirlerine karşı hissettikleri duyguların üzerindeki kara bulutlar var. Sonuçta uzayda bir başına nasıl hayatta kalınır ki?

Gerçekten de, her şey çok güzel giderken bir anda her şey değişebilir. Ve işte bu noktada, izleyici olarak biz de daha önce bildiğimiz her şeyin dışında bir yolculuğa çıkıyoruz. Yönetmen Morten Tyldum’un kalemiyle can bulan bu film, hem bilim kurgu hem de dram unsurlarını ustaca harmanlarken, izleyiciye çok derin bir aşk hikayesi sunuyor. Relatabl karakterleri ve etkileyici görselleriyle “Uzay Yolcuları”, sadece bir uzay yolculuğu değil, aynı zamanda insan ruhunun en derin köşelerine inen bir film sıfatını da taşıyor. Uyumak güzel, ama bilinmeyeni keşfetmek ve sevdiklerimizle hayatta kalmak… harbiden başka.