Veronica (2017)

Düşünsene, 90’lar Madrid’inde bir grup genç, bir ruh çağırma oyunu oynuyor… Her şey eğlenceli başlıyor ama, o eski ruhlar, pek de hoş karşılamıyor gibi. Veronica, bu ruh çağırma seansının ardından, doğaüstü bir dehşetle karşılaşacak. Yönetmen Paco Plaza, korku sinemasının ustalarından biri olarak, yine ruhlarını koyarak gerilim dolu bir dünyanın kapılarını aralıyor. Sandra Escacena’nın canlandırdığı Veronica, yalnızca gençlik kaygıları yaşayan, sıradan bir kız gibi gözükse de, içine düştüğü durum harbiden korkutucu.

Film, gerçek bir hikayeden esinlenerek, asla kapanmamış polis dosyalarından ilham alıyor. Bu detay, izleyicilere bir nebze daha fazla gerçeklik sunarak, ortamı daha da kasvetli hale getiriyor. Aylardır süren bu korku dolu olayların ardında yatan sırları çözerken, kendinizi Veronica’nın acı dolu yolculuğuna kaptıracaksınız. Yani, ruh çağırma oyununun sonuçlarına katlanmak zorunda kalacak. Bir an için bile, “of ya, beni neden buraya kadar sürükledin?” diye düşünebilirsiniz.

Anlaşılan o ki, Plaza sadece korku yaratmakla kalmıyor; gençliğin korkularını ve kaygılarını etkileyici bir şekilde yansıtıyor. Çünkü Veronica’nın yaşadığı sadece bir süreç değil, aynı zamanda ruhsal bir savaş… Bir şeylere karşı durmaya çalışan bir ergen, kaybolmuş umutlar ve ağır bir gelecekle mücadele eden bir karakter. Hem görsel hem de duygusal olarak sizi sarmalayan bir atmosfer yaratıyor.

İspanya’da büyük bir gişe başarısına ulaşan Veronica, gerçekten de türün klasiklerini aratmayacak bir yapım. Korku ve gerilim unsurlarının keskin bir kombinasyonuyla, izleyenleri ekrana kilitliyor. Ve azalmak bilmeyen heyecanı… O kadar etkileyici ki, neresinden tutsanız bir tüy korkusu başlıyor, kan damarlarınızda dolaşıyor. Eğer bir korku filminin nasıl olması gerektiğini merak ediyorsanız, Veronica tam da bu tanıma uyuyor. Hazır olun, çünkü bu film, yalnızca bir suretle hıçkırık ve çığlık değil, aynı zamanda içsel bir yolculuk da sunuyor…