A Christmas Carol (1999)

Film dünyasının en dokunaklı yapımlarından biri olan “A Christmas Carol” (1999), David Hugh Jones’un yönetmenliğinde hayat buluyor. İçinde dramın yanı sıra bir parça hayal gücü barındıran bu eser, kalp krizi geçirmeden önce derin bir iç hesaplaşma yaşayan Ebenezer Scrooge’un öyküsünü masalsı bir dille anlatıyor. Patrick Stewart’ın sahnedeki performansı… Harbiden tam bir soluk kesici. Zengin ama faşizan bir karakter olan Scrooge, herkesin soğuk bir ticaretçi, huysuz bir yaşlı, para düşkünü biri olarak bildiği bir adam. Ama bir şey var ki, bu adamın yüzleşmesi gereken derin bir içsel karanlık…

Noel arifesinde, ruhlar tarafından ziyaret edilmesiyle başlayan bu yolculuk, Scrooge’un geçmişi, şimdiki hali ve geleceği arasındaki köprüyü aralıyor. İlk olarak, gençliğiyle ilgili yaptığı hatalar ve nasıl bir yaşam sürmesi gerektiği konusunda gerçekleri yüzüne vuruluyor. İnanılır gibi değil ama o karanlık anlar, izleyiciyi düşündürmeye ve geçmişe dönmeye itiyor. Yaşamsal hatalar, çaresizlik ve belki de kaybedilen fırsatlar üzerine bir yolculuk. Scrooge, acımasızca davranışlarıyla şekillenen hayatının sonucunu görecek.

İnan, bu ruhların görevi sadece onu korkutmak değil; bir dönüşüm yaşatmak. Scrooge’un ruhsal yolculuğu; yani aşk, bağışlama ve umut üzerine yapılan bir dizi derin sorgulamadan geçiyor. Bütün bu haşin koşullar altında, insanın içinde gizli bir iyiliğin olduğuna dair inancını yeniden yeşerterek muazzam bir dönüşüm hikayesi yaşatıyor. Of ya, insana dair duyguları kökünden sarstığı gibi, onu düşündürüyor.

Sonuç olarak, her izleyenin kalbinde derin izler bırakacak bir film “A Christmas Carol”. Geçmişle yüzleşmek herhangi birimize zor gelebilir ama belki de hayatı değiştirecek olan şey, geçmişe nasıl baktığımızdır. Ölüm ya da kurtuluş, tamamen bizim seçimimiz…