Azize (2020)

“Azize” filmi, izleyiciyi derin bir ruh yolculuğuna çıkaran, karanlık ve etkileyici bir hikaye sunuyor. Rose Glass’ın ustalıkla yönettiği bu yapım, hem görselliği hem de duygusal derinliğiyle dikkat çekiyor. Başroldeki Morfydd Clark, Maud karakterini canlandırarak gerçekten de aklımızda silinmeyecek bir iz bırakıyor. Kendi içinde yaşadığı çatışmalar, bizlere insan ruhunun karanlık köşelerindeki çatlakları yansıtırken, bir yandan da yaşamın sunduğu umutları sorgulatıyor.

Maud, geçmişte yaşadığı travmalardan arınmaya çalışırken, kendini dine adamış bir hemşire olarak karşımıza çıkıyor. Atasözünde der ki; “Ateş düştüğü yeri yakar…” İşte, Maud’un ruhu da, yaşanan olaylar sonucunda yangın yerine dönüyor. Amanda ise, kanserle mücadele eden eski bir dansçı. İki farklı dünya, iki farklı yaşam… Amanda’nın çektiği acıyı, Maud’un ruhsal yüküyle harmanlayarak harbiden etkileyici bir hikaye sunuyor.

Maud’un Amanda’ya olan bağı giderek derinleşirken, izleyici kendini bu ikilinin arasındaki çekim alanına çekiliyor. Amanda’nın ruhunu kurtarma arayışı, Maud’un bir tür saplantıya dönüşmen dolayısıyla, film boyunca izlenen gergin atmosferi artırıyor. İşin içine Maud’un karanlık geçmişi girince, gerilim tırmanıyor… Of, bu kısımlar gerçekten insanı diken üstünde tutuyor.

“Azize”, sadece bir hastanın bakımını anlatan bir hikaye değil. Herkesin görebileceği bir gün yüzü var ama derinlerde başka şeyler yatıyor. Geçmişin izleri, gün yüzüne çıkmayı bekliyor. Kısacası, bir hemşirenin ibadetle dolu bir yaşamı, bir diğerinin acı dolu günleriyle iç içe geçiyor. Sonuçta, yaşam ve ölüm, ruhsal arınma ve karanlık geçmiş… Her şey bir arada. Bu film, izleyenlere düşünmeleri için birçok kapı açıyor. Kesinlikle izlenmesi gereken bir yapım…