Tangerine (2015)

Tangerine (2015) filmi, bir günün içinde kurgulanan hayatları ve iniş çıkışları ile izleyiciyi derin bir yolculuğa çıkarıyor. Sean Baker’ın yönetmenliğindeki bu film, sadece görsel olarak değil, duygusal olarak da bambaşka bir deneyim sunuyor. İphone ile çekilen görüntüler, sanki gerçek bir belgesel izliyormuşsunuz hissini yaratırken, İstanbul’un sokaklarında kaybolmuş gibi hissettiriyor.

İki dost, Sin-Dee ve Alexandra; Noel sabahı, Sin-Dee’nin erkek arkadaşının onu aldattığını öğrenmesi ile başına gelen talihsizlikler tüm gün boyunca peşlerini bırakmıyor. Bu yolculukta, sadece kaybettikleri bir sevgiliyi değil, kendilerini bulmaya yönelik de bir arayışa giriyorlar, işte bu durum, filmin esas ruhunu oluşturuyor. Her köşe başında karşılaştıkları zorluklar, hayatın acı gerçekleriyle yüzleşmelerini sağlıyor. Of ya, bazen gülmek, bazen de üzülmek iç içe geçmiş.

Kitana Kiki Rodriguez ve Mya Taylor’ın performansları, fragmanın en dikkat çekici unsurları arasında. Karakterlerin hayattaki zorluklarla mücadelesi, izleyiciyi öyle derin hissettiriyor ki, gözlerinizi ekrandan alamıyorsunuz. Diğer yandan, sıcak ve samimi diyaloglar, hayatın gerçekliğine yapılan bir övgü gibi… Her şey o kadar gerçek ki, bazen “harbiden bu kadar dramatik olur mu ya?” diye düşünmeden edemiyorsunuz.

Film boyunca, sinema dili ile güçlü bir insan hikayesi sunuluyor. İki kadının dostlukları, zorluklar karşısında nelerin üstesinden gelebileceğini gösteriyor. Sin-Dee ve Alexandra’nın yaşadıkları, aslında hepimize bir şeyler anlatıyor: Hayatta ne olursa olsun, dostluk ve dayanışma her şeyin önünde gelir. Negatif olaylar, onları sarsmaya çalışırken, aslında daha da güçlenmelerine sebep oluyor…

Tangerine, sadece bir film değil; yaşamın kendisi, yani adeta bir aynası!